Театр Lyrics
LyricsSuggest a correction ↗
РаÑтевме во ова маало, каде што немаше закон..
Бевме Ñложна екипа улицата ни беше квартот..
Од мали бевме заедно на неа..
Пеевме иÑта пеÑна уште од мали деца
И знаевме..
Кој е кој!
Кој е што!
Кој е тој што игра прљаво...
Ркој е верен Ñекогаш на друштвото..
Бевме голема бројка на едно меÑто
Едни виша школа други калибар без Ñредно..
УÑловите ни беа такви, немавме...
Ð Ñакавме живот да гледаме па во прљава игра влеговме
Чекај еј..!
Ðе е легално да правиме вака
Деца од Ðвтокоманда што крадат..
Правевме пари, ни Ñтана лоша навика...
Ð Ñо пари во џебот Ñекој од Ð½Ð°Ñ Ð±ÐµÑˆÐµ навикнат..
Вртевме бизниÑ, за да вртиме пички, и беше ризик.. Валкана рака не Ñе чиÑти!
И знаеа дека Ñме ние, комбинации ќе биде или не?
Ðа дело го јадевме немиен!
Сите дела накалемени од еднаш..
Ркаде има Ñила таму мора некои да пеат пеÑна!
УÑловна казна, некој ни Ñтана џанак, некои продолжија иÑто да прават но да пазат...
Во овој град на криминал Ñекој гледа, да извади денар зошто времињата тежат..
Сега некој рапува, некој гладува, некој пакува, некој е нафуран, некој надуван Ñкапува!
Ја би дал Ñе од Ñебе.. Повторно да Ñме тука Ñите како еден, Ñите до мене...
ГоÑпод како да нејќел заедно да Ñме веќе!
Екипата што беше Ñтрав и трепет во градов темен....
Иако не Ñме веќе овде..
Ве памтам и ќе ве чувам во Ñрце ко ДОБÐРСПОМЕÐ!!
РденеÑ, таа екипа не е веќе тука..
Ðекој дува некој пие некој фатил Ñериозна врÑка...
Тие Ñпомени кај Ñе ги барам назад но ÐÐБЕ!
Време ÐИКÐКО ÐЕМРДРВРÐТÐМ!
Ðеможам никогаш пак да бидам дете...
Ðо и покрај тоа имам Ñпомени што ќе ме прават Ñреќен..
ÐˆÐ°Ñ Ð±ÐµÐ² таков што Ñам раÑтев Ñо рапот немав поддршка дур не Ñе појави Паки Зад Ðгол...
Се најдовме во ќор Ñокак..
И Ñакавме да не Ñлушнат каква е уличната школа!
Ова е мојот блок, мојот дом, ладен камен..
Ðеќам да ме Ñакаат Ñамо Ñакам да бидам Ñватен..
За Ñите деца , за Ñекој човек, животот е тежок но Ñо надеж ќе БИДЕ БОЉЕ!!
Ðадежта умира поÑледна, ако ја изгубиш ти Ñи човек без цена!
И да те ценат некој ќе ти прави лице, некој од кориÑÑ‚, тука ќе биде дур не ти затреба нешто да го молиш...
И кога џебот ти е пун Ñо молци, не губи мотив овде времето Ñите ги боли, не Ñи Ñамо ТИ! не Ñум Ñамо ја што патиме...
Ð Ñветов таков е што прави да го мразиме...
Како и да е животот е тежок треба да Ñи јак во него...
ВиÑтинÑките преживуваат на овој бетон!