Araw-araw may haharapin ka na kalabanSinasaktan ang iyong puso't isipan'di sila makarinig, puno ng lason ang bibig'di ka dapat magpapadaigSinabi nila 'di mo magagawaSino ba sa huli ang napahiya?Dati walang kumakampi sa'yoAng tunay mong kaibigan ay akoAraw-araw may haharapin ka na kalabanSinasaktan ang iyong puso't isipan'di sila makarinig, puno ng lason ang bibig'di ka dapat magpapadaigAt hilahin ang hangin, pigilan mo ang bagyoManiwala sa kakayahan na bigay sa'yoSa bawat masakit na salitaSa huli wala namang magagawa'di pinapansin ang mga nagmamasidAt inggit nila na walang patidSa bawat salita ko kumapit kaDi nila alam ang pinagdaanan mo sa dilimNag-iisang kumawala, magtatagumpay pa rin sa duloTuwing may maririnig, umaakyat ang dugo sa uloAraw-araw may haharapin ka na kalabanSinasaktan ang iyong puso't isipanAting ipagdiwangAng iyong mundo ay nagliwanagKinabukasan mo'y iyong iyoLahat ng ito pinatunayan moIsang higanteng bola ng apoyNagliliyab, lalong lumalakas'di mo kailangan ng pagtanggapNg isang mundong mapagpanggapSa bawat salita ko kumapit ka'di nila alam ang pinagdaanan mo sa dilimNag-iisang kumawala, magtatagumpay pa rin sa duloTuwing may maririnig, umaakyat ang dugo sa ulo
