Het einde van de jaren tachtigHet einde van een mooie tijdIk blijf niet langer op je wachtenIk heb geen spijt, geen verwijtDe laatste woorden zijn gevallenOp het slagveld van gelukWant alle dingen die we voelenDe verwarring maakt het stukEn ik weet niet of ik je zal missenIk weet niet hoe het nu zal gaanIk ben alleenIk weet alleenDat het zo niet verder kon gaanJe hebt het soms niet in de gatenJe praat wat minder met elkaarEn op een dag zeg je niks meerHet is jammer dat het vaak zo moet gaanMaar ik weet niet of ik je kan missenIk weet niet wat ik nu ga doenMisschien een reisNoem het een vluchtIk moet met m'n gevoel toch ergens naar toeLangzaam zullen alle dingenWel verslijten door de tijdDan kan ik weer opnieuw beginnenZo gaat het altijd, altijdMaar ik...Maar ik weet niet of ik je kan missenIk weet niet wat ik nu ga doenMisschien een anderNoem het een vluchtIk moet met m'n gevoel toch ergens naar toeMaar ik weet niet of ik je kan missenIk weet niet hoe het nu zal gaanIk ben alleenIk weet alleenDat je in mijn hoofd blijft bestaan
